بدون عنوان
از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است ...... وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است
چهارشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸٩
شنونده باید عاقل باشد. ... نظرات() 

کتابی به عنوان عیدی به دستم رسید که هرچه بیشتر می خوانمش بیشتر کفرم بالا می آید. کتاب درباره انتظار خدواند از زن و مرد در زندگی مشترک است. اینکه کفرم بالا می آید، نه به خاطر محتوای بسیار ضعیف و بعضا نادرست این کتاب، بلکه بیشتر به این دلیل که چرا آدم های مذهبی ما باید مدل های فکریشان اینقدر مطابق با عادات و رسوم و عرف­های عصر حجر و شاید هم مربوط به جامعه عرب باشد و نتوانند خود دین را از آداب و رسوم پیروان آن از هم تمییز دهند و گریه دارتر از آن وقتی است که فکر می کنی آدم هایی هستند که 70 سال از عمر خود را مشغول خواندن درس دین هستند و آن وقت این کتاب ها مثل آب خوردن چاپ می شود و کک کسی هم نمی گزد و به دین ستمی می شود که برای جبرانش سالها باید تلاش کرد و برای پاک کردنش از ذهن آدم ها خون دلها باید خورد.

امروز واقعا بازشناسی پیام اصلی دین، کار ساده ای نیست. هر گوشه ای حدیثی می بینی و یا تفاسیری از آیات قرآن می خوانی که یا به نظر بدیهی می رسد و یا چون پتک بر سر آدم فرود می آید. اگر به دنبال عقلانیت هم بروی می گویند که این پیام ناب لزوما توسط عقل محدود بشر قابل درک نیست و این یعنی اینکه اعتماد کن و تنها ظواهر دین  را رعایت کن و فهم و رعایت ظواهر دین مساوی با دین داری توست. در صورتی که خداوند بارها و بارها به منتقدان قرآن و اسلام و پیامبر فرموده است اگر راست می گویید دلیل و برهان بیاورید. پس این انتظار به جایی است که اگر  کسی از دین داران  انتظار مشابهی را داشته باشد.

اگر روزی تلاش شود تا پیام اصلی دین شناخته شده و به آدم ها برسد دیگر کسی نمی نشیند 300 صفحه کتاب بنویسد که زنان باید کارهای منزل را سامان دهند و خود را برای محارمشان آراسته کنند و مردان هم "قوام" باشند و نهایت هنرشان این باشد که با عدالت با همسر خود رفتار کنند و زنان هم خداوند را شاکر باشند که زندگی آرامی دارند اما درونشان پر باشد از عقده ها و بیماری های روانی غیر قابل علاج. و بعد هم کتاب را پر کنند از حرف­ها و حدیث هایی که به جوک بیشتر شبیه اند و من نمی دانم که مگر پیامبر و امامان بی کار بوده اند که راجع به پست ترین و خفیف ترین مسائل نظر بدهند؟ از کجا پیدا می کنند این احادیث را خدا می داند و بدتر اینکه با کمال افتخار این کتاب در جامعه اسلامی ما چاپ می شود و به نام دین توزیع می شود و به عنوان عیدی به من هدیه می شود!  هیچ کس انگار نیست که پیامی شادی آفرین از دین بیاورد که بر دل بنشیند، محمد(ص) کجایی؟

 

H