کتابی به عنوان عیدی به دستم رسید که هرچه بیشتر می خوانمش بیشتر کفرم بالا می آید. کتاب درباره انتظار خدواند از زن و مرد در زندگی مشترک است. اینکه کفرم بالا می آید، نه به خاطر محتوای بسیار ضعیف و بعضا نادرست این کتاب، بلکه بیشتر به این دلیل که چرا آدم های مذهبی ما باید مدل های فکریشان اینقدر مطابق با عادات و رسوم و عرفهای عصر حجر و شاید هم مربوط به جامعه عرب باشد و نتوانند خود دین را از آداب و رسوم پیروان آن از هم تمییز دهند و گریه دارتر از آن وقتی است که فکر می کنی آدم هایی هستند که 70 سال از عمر خود را مشغول خواندن درس دین هستند و آن وقت این کتاب ها مثل آب خوردن چاپ می شود و کک کسی هم نمی گزد و به دین ستمی می شود که برای جبرانش سالها باید تلاش کرد و برای پاک کردنش از ذهن آدم ها خون دلها باید خورد.
امروز واقعا بازشناسی پیام اصلی دین، کار ساده ای نیست. هر گوشه ای حدیثی می بینی و یا تفاسیری از آیات قرآن می خوانی که یا به نظر بدیهی می رسد و یا چون پتک بر سر آدم فرود می آید. اگر به دنبال عقلانیت هم بروی می گویند که این پیام ناب لزوما توسط عقل محدود بشر قابل درک نیست و این یعنی اینکه اعتماد کن و تنها ظواهر دین را رعایت کن و فهم و رعایت ظواهر دین مساوی با دین داری توست. در صورتی که خداوند بارها و بارها به منتقدان قرآن و اسلام و پیامبر فرموده است اگر راست می گویید دلیل و برهان بیاورید. پس این انتظار به جایی است که اگر کسی از دین داران انتظار مشابهی را داشته باشد.
اگر روزی تلاش شود تا پیام اصلی دین شناخته شده و به آدم ها برسد دیگر کسی نمی نشیند 300 صفحه کتاب بنویسد که زنان باید کارهای منزل را سامان دهند و خود را برای محارمشان آراسته کنند و مردان هم "قوام" باشند و نهایت هنرشان این باشد که با عدالت با همسر خود رفتار کنند و زنان هم خداوند را شاکر باشند که زندگی آرامی دارند اما درونشان پر باشد از عقده ها و بیماری های روانی غیر قابل علاج. و بعد هم کتاب را پر کنند از حرفها و حدیث هایی که به جوک بیشتر شبیه اند و من نمی دانم که مگر پیامبر و امامان بی کار بوده اند که راجع به پست ترین و خفیف ترین مسائل نظر بدهند؟ از کجا پیدا می کنند این احادیث را خدا می داند و بدتر اینکه با کمال افتخار این کتاب در جامعه اسلامی ما چاپ می شود و به نام دین توزیع می شود و به عنوان عیدی به من هدیه می شود! هیچ کس انگار نیست که پیامی شادی آفرین از دین بیاورد که بر دل بنشیند، محمد(ص) کجایی؟
